Ksiądz Piotr Juckiewicz wygłosił homilię: UCZNIOWIE-MISJONARZE, który mówił; Nie bójmy się pustyni. Na pustyni bardziej słuchamy Słowa. Uczeń jest tym, który słucha. Józef znalazł sposób na słuchanie przez sen. Maryja rozważała Słowa w Swoim sercu. A ty znalazłeś swój sposób na słuchanie Słowa Bożego? Tak rodzi się misja, ze słuchania szczególnie na pustyni i wtedy jest moc pójścia do innych.
Po Mszy św. były rozdawane karteczki ze Słowem Bożym, które będzie nam towarzyszyło przez rok
Następnie wszyscy łącznie z czteroma Kapłanami
udaliśmy się do salki parafialnej na agape, dzielenie się opłatkiem,
kolędowanie i cieszenie się nawzajem wspólną obecnością. Nasz p. Łukasz –
organista grał na organach prowadząc śpiew kolęd, my w tym czasie dzieliliśmy się opłatkiem.
Potem śpiewaliśmy przy gitarze z ks. Ignacym. Częstowaliśmy się przeróżnymi własnymi wypiekami, krokietami, popijając kawką czy herbatką, a nawet był buraczany barszcz. Radości niebyło końca. Był konkurs z nagrodami, kto umie więcej niż dwie zwrotki kolędy. Były też świadectwa, humory, własne wiersze. Atmosfera była rodzinna i duża otwartość. W sumie spotkanie było radosne.
Błogosławiona Krew Jezusowa!
Refleksje:
Rozpoczęło się uroczyście w kościele, jak wyżej opisane. Następnie
w salce - wszystko starannie przygotowane stoły uginały się od jedzenia, ale
najważniejsza była atmosfera ciepła i życzliwości. Wspólne śpiewanie kolęd i dzielenie
się opłatkiem. Był również czas na świadectwa i chwilę refleksji , a także na
humor, bo p. Basia opowiadała nam kawały. Losowaliśmy imiona osób, za które
będziemy się modlić przez cały rok. Był to pięknie przeżyty czas spotkania z
drugim człowiekiem, a przede wszystkim z Bogiem, doświadczenia mocy Jego Krwi i
Jego miłości.
Niespodzianką dla mnie były
przyjazd naszego ks. Ignacego – Moderatora Podregionu Częstochowskiego, który odprawiał
między innymi Mszę Świętą, a później uczestniczył we wspólnym, radosnym,
kolędowaniu, grając na gitarze i wspólnie śpiewając kolędy. Dzieląc się
opłatkiem składaliśmy sobie życzenia. Była miła rodzinna atmosfera. Poznałam
też nowe osoby, które jeszcze nie należą do Wspólnoty Krwi Chrystusa, ale będziemy się modlić za nie, aby dołączyły do
naszych grup wspólnotowych. W swoim życiem i postępowaniem starałam się dawać
świadectwo o Bogu i dążyć do świętości. Po tym spotkaniu postanowiłam, to tak
naprawdę żyć Słowem Życia.
