Podróż śladami Jego Krwi - Sanktuarium Krwi Chrystusa

 Za nami czerwiec - miesiąc poświęcony Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Choć doskonale kojarzymy zarówno nabożeństwa czerwcowe, jak i majowe, to ogólnej uwadze może umknąć fakt, że w lipcu też można - a nawet dobrze jest! - pomodlić się litanią do Najświętszej Krwi Chrystusa.

Obserwując pielgrzymki wędrujące na Jasną Górę, warto samemu powędrować... Na przykład do Sanktuarium Krwi Chrystusa w Częstochowie. Dlaczego warto? Odpowiedź na to i więcej pytań w rozmowie z ks. Janem Stankowskim CPPS

Lipiec miesiącem Najdroższej Krwi Chrystusa

 W kościele Matki Bożej Częstochowskiej w Zielonej Górze modlimy się do Krwi Chrystusa - do Jezusa    15 minut przed Mszą św. o godz. 10:00 i 17:00. 

W intencji: Kapłanów i o powołania kapłańskie i misyjne,

za naszą Ojczyzny, za Kościół Święty, za nasze rodziny i za nas samych

Lipiec to według tradycji miesiąc poświęcony szczególnej czci Krwi Chrystusa. „Krew Chrystusa jest ceną, którą Bóg zapłacił, aby wyzwolić ludzkość z niewoli grzechu i śmierci. Krew Chrystusa jest niezbitym dowodem miłości niebieskiego Ojca do każdego człowieka, bez żadnego wyjątku” – mówił św. Jan Paweł II przypominając o tym kulcie podczas rozważań przed modlitwą Anioł Pański 1 lipca 2001 r.

To 1 lipca właśnie przypadała niegdyś uroczystość Najdroższej Krwi Chrystusa. Obecnie złączona została z Bożym Ciałem obchodzonym jako Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. 1 lipca obchodzona jest ona wciąż w zgromadzeniach żyjących duchowością Najświętszej Krwi Chrystusa 

Kult Krwi Chrystusa zakorzeniony jest w tajemnicy Wielkiego Piątku. Nabożeństwo do Krwi Chrystusa praktykowało wielu świętych, m.in. św. Bernard, św. Anzelm, bł. Gueryk d’Igny, czy św. Bonawentura.  W średniowieczu połączone ono było z nabożeństwem do Ran Pana Jezusa, a zwłaszcza do Rany Jego boku. Oficjum o Ranie boku odmawiane było w piątek po oktawie Bożego Ciała w zakonie dominikanów.

 Bractwo Krwi Przenajdroższej

Dużą rolę w rozwoju kultu Krwi Chrystusa odegrał rzymski ksiądz Franciszek Albertini. Urodzony w 1770 r. został ochrzczony w swojej rodzinnej parafii San Nicola in Carcere w Rzymie, gdzie od 1708 roku czczono relikwie Krwi Chrystusa. Sam stał się jej czcicielem. W 1808 r. razem ze św. Kasprem del Bufalo, którego był spowiednikiem i kierownikiem duchowym założył przy parafii San Nicola in Carcere Bractwo Krwi Przenajdroższej, dla którego napisał statuty. Działalność Bractwa koncentrowała się na nabożeństwie do Najświętszej Krwi oraz działalności charytatywnej wśród okolicznej rzymskiej biedoty. Ks. Albertini był autorem pierwszych modlitw i nabożeństw do Krwi Chrystusa, m.in. Koronki Przenajdroższej Krwi. Miał też wpływ na odkrycie i rozwój powołania św. Kaspra del Bufalo jako Założyciela Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa.
 
Św. Kasper del Bufalo i Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa

Ten urodzony w 1786 r. w Rzymie kapłan miał szczególny charyzmat duszpasterski i kaznodziejski. Był czcicielem Krwi Chrystusa i w 1815 r. założył Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa. „Wystarczy jedno spojrzenie na Boską Krew, a ona wstrząśnie nami, byśmy działali z niespożytą gorliwością” – mawiał. I faktycznie - nazywany był „duchowym trzęsieniem ziemi”. Pracował wśród ubogich, również przestępców, w okresie dużego wzrostu ateizacji. Szczególnie angażował się w prowadzenie misji ludowych. Z narażeniem życia chodził wraz ze swoimi towarzyszami w góry głosząc Słowo Boże wśród rozbójników. Zmarł w 1837 r. w Rzymie w czasie epidemii cholery, niosąc pociechę duchową chorym. Beatyfikowany został w 1904  a kanonizowany w 1954 r. Dziś Misjonarze Krwi Chrystusa posługują w niemal 20 krajach na kilku kontynentach. Obecni są m.in. we Włoszech, w Hiszpanii, w Niemczech, w Polsce, w USA, Kanadzie, Meksyku, Brazylii, Tanzanii, Wietnamie i w Indiach.

Jan XXIII i nabożeństwo do Najświętszej Krwi

Szczególnym nabożeństwem do Najświętszej Krwi Pana Jezusa wyróżniał się papież Jan XXIII. W 1960 r. ogłosił on list apostolski „Inde a Primis” o rozszerzaniu nabożeństwa ku czci Przenajdroższej Krwi Pana Naszego Jezusa Chrystusa zachęcając wiernych, by w lipcu rozmyślali o Krwi Chrystusa i siedmiu momentach, w których Zbawiciel ją przelewał – w czasie obrzezania, modlitwy w Ogrójcu, biczowania, ukoronowania cierniem, drogi krzyżowej, przybicia do krzyża oraz przebicia boku włócznią. „Ta sama Krew Boża płynie we wszystkich sakramentach Kościoła, dlatego nie tylko słuszną jest rzeczą ale wielce sprawiedliwą, aby tej Krwi składali wszyscy odrodzeni w jej zbawczych strumieniach hołd adoracji, podyktowanej wdzięcznością i miłością” – pisał papież.

W liście tym papież zatwierdził też tekst Litanii do Najdroższej Krwi Chrystusa.

Reforma liturgiczna

Po reformie kalendarza liturgicznego w 1969 r. święto Krwi Chrystusa połączono z Bożym Ciałem. Obecnie obchodzona jest Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Na tajemnicę Krwi Chrystusa podczas obchodów tej uroczystości wskazują w szczególny sposób czytania liturgiczne w roku B.

Uroczystość Krwi Chrystusa

Uroczystość tę ustanowił dekretem Redempti sumus w roku 1849 papież Pius IX. Decyzja ta podjęta została m.in. za namową bł. ks. Giovanniego Merliniego, przyjaciela św. Kaspra del Bufalo i po jego śmierci przełożonego Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa. Ks. Merlini towarzyszył papieżowi i wspierał go w czasie wygnania podczas pierwszej wojny włoskiej o niepodległość. Święto ustanowione zostało m.in. w podzięce za zakończenie wojny i powrót z wygnania. Obchodzone było w Kościele w pierwszą niedzielę lipca i cały ten miesiąc został poświęcony tajemnicy Krwi Chrystusa.

Papież Pius X przeniósł święto na dzień 1 lipca a Pius XI w 1933 podniósł rangę święta na pamiątką dziewiętnastu wieków, jakie upłynęły od przelania za nas Najświętszej Krwi.

Sanktuarium Krwi Chrystusa

Szczególnym miejscem kultu Krwi Chrystusa w Polsce jest Sanktuarium Krwi Chrystusa w Częstochowie, w którym posługują Misjonarze Krwi Chrystusa. Od 1998 r. czczone są tam relikwie Krwi Chrystusa. Ich cząstka przekazana została do Częstochowy z Mantui, gdzie ich kult ma wielowiekową historię.

Przywieźć miał je do Mantui św. Longin, żołnierz rzymski, który przebił włócznią bok Jezusa na Golgocie i według legendy towarzyszącej tym relikwiom – zebrał spod krzyża cząstki ziemi nasączone Krwią Zbawiciela oraz gąbkę służąca do pojenia Konającego. Relikwie te przez stulecia były zapominane i odnajdywały się dzięki cudownym interwencjom. W 1848 r. znaczna ich część zaginęła. Obecnie część ich historii toczy się w Częstochowie.

Zakończenie roku formacyjnego i imieniny Halinki

 Zakończenie roku formacyjnego i imieniny Halinki. Było pięknie i miło, cieszyłyśmy się lodami i innymi słodkościami. 

Następnie po ogłoszeniu ciszy i zaśpiewaniu na wyciszenie pieśni rozpoczęłyśmy rozważanie, które było pełne mocy aż w końcu po pokonaniu różnych wersji wybrałyśmy "Przyjdźcie do Mnie wszyscy" 

Odpust Krwi Chrystusa

 Uroczystość Krwi Chrystusa rozpoczęła się Mszą św. jak zazwyczaj od kilku lat przed wejściem do nowego kościoła i już z nowymi schodami. Pielgrzymi mieli przygotowane miejsca z ławkami w lasku, w tym wielkim upale jaki od dobrych kilku dni bywał, było wystarczająco odpowiednio.

Msza św. odpustowa pod przewodnictwem J.E. Ks. Abp Wacława Depo

Oprawa muzyczna, a po Mszy św. koncert -
Orkiestra, Last Minute Band Częstochowa-Mykanów

Czytania liturgiczne

Po Mszy św. posiłek dla księży i pielgrzymów - stragany z posiłkami i inne

Droga Krwi Chrystusa wraz Relikwią Krwi Chrystusa do siedmiu kaplic z błogosławieństwem przy każdej kaplicy

Zakończenie Drogi Krwi Chrystusa, modlitwa o łaskę wsparcia budowy nowego kościoła oraz modlitwa odpustowa i błogosławieństwo

Ciebie Boga Wysławiamy

Błogosławieństwo na rozesłanie

Powrót do Zielonej Góry ok 22:00

więcej zdjęć KLIKNIJ TU

        Mój wyjazd na uroczystości odpustowe Krwi Chrystusa razem ze skupieniem w tym roku stał pod wielkim znakiem zapytania, bo jak udało się załatwić zamianę  w pracy, to nie było już miejscówek w pociągu, który miał tylko i wyłącznie rezerwację miejsc. Ponad to, mój tato w tym czasie przebywał w szpitalu z ciężkimi objawami.  

       Słowo Życia jakie mieliśmy na ten czas było: "Kto straci swe życie z Mego powodu, znajdzie je". Pomimo wszystkich trudności w pewnym sensie strat Pan Bóg sprawił, że udało mi się pojechać. W dniu wyjazdu, jadąc pociągiem, dowiedziałam się, że tato nie będzie chodził ze względu na zmiany neurologiczne jakie zaszły. Szans na poprawę lekarze nie dawali, a wręcz odwrotnie. Wszystkie trudności więc ofiarowałam Panu i cieszyłam się, że mogę pojechać. Ufałam Bogu i powierzyłam Mu całą tę sytuację. Wiedziałam, że wszystko co się wydarzy pochodzi z miłosierdzia Boga. W czasie skupienia na Mszy św. ofiarowałam za tatę Komunię św. Była w tym dniu akurat czytana Ewangelia o uzdrowieniu sługi setnika, który leży w domu sparaliżowany. Fragment ten trafił do mojego serca i miałam wrażenie, jakby mnie przenikał. Prosiłam Jezusa o uzdrowienie mojego taty.

        W niedzielę natomiast udaliśmy się na uroczystości odpustowe do Sanktuarium Krwi Chrystusa, gdzie uczestniczyliśmy w uroczystej Mszy św. pod przewodnictwem Ks. Abpa Wacława Depo. Po Mszy św.  przeszliśmy Drogę Krwi Chrystusa wraz z Relikwią do siedmiu kaplic. Był to pięknie przeżyty czas.

        Po powrocie do domu dostaliśmy informację ze szpitala, że tato zaczął chodzić, a stan jego zdrowia się poprawił. Cieszyłam się, że Pan Jezus okazał tak wielkie miłosierdzie.

Z Częstochowy wróciłam umocniona, z wdzięcznością w sercu, że mogę należeć do Wspólnoty, że mogłam po raz kolejny uczyć się miłości Boga i bliźniego uczestnicząc w wykładach oraz z umocnioną wiarą w moc Krwi Chrystusa

        Na koniec chciałabym zachęcić wszystkich, do uczestnictwa w naszych dniach skupienia. Widzę sama po sobie, że jest to bardzo cenny czas formacji, niezbędny, aby wzrastać w Bogu we wspólnocie.

Paulina

Skupienie zakończone Odpustem Krwi Chrystusa w Częstochowie

Spotkanie animatorów diecezjalnych z wymianą doświadczeń

animatorzy z diecezji: częstochowska, katowicka, tarnowska, zielonogórsko-gorz., wrocławska

Msza św.  - dyżur  liturgiczny  diec. katowicka

Konferencja wstępna i wymiana doświadczeń

Wymiana doświadczeń

Konferencja tematyczna: "Okazywanie miłości przez dary i praktyczną pomoc"

 

Adoracja Najświętszego Sakramentu po konferencji tematycznej z pomocniczymi pytaniami

Eucharystia w sobotę - dyżur  Zielona Góra

      

Wstąpienie do Wspólnoty Krwi Chrystusa WKC z diec wrocławskiej

 Spotkanie animatorów parafialnych

Konferencja tematyczna

"Miłość wzajemna"

Na zakończenie roku formacyjnego obecna WSPÓLNOTA podziękowała Księdzu Ignacemu darem i dobrym słowem, a wszystko wynikało z naszych tematów formacyjnych. Praktyczne zastosowanie daru miłości

Spotkanie w grupach na rozważaniu słowa Bożego i wymianie doświadczeń- Warsztaty
Animatorzy grup: Ryszard, Paweł, Teresa, Halina

poniżej jedna z grup:

Po śniadaniu wyjazd na Odpust Krwi Chrystusa

więcej zdjęć KLIKNIJ TU

Relacje i świadectwa:

Z wielką radością uczestniczę w kolejnych dniach skupienia (weekendowych rekolekcjach) Wspólnoty Krwi Chrystusa. Od blisko roku jestem sympatykiem WKC. Poważnie rozważam, że może już niedługo zostanę zostanę członkiem tej Wspólnoty. 

Co mi dają rekolekcje? W każdych kolejnych rekolekcjach uczę się otwierać na bliźniego, na drugiego człowieka. Jestem osobą dość zamkniętą, małomówną, trochę samotną. W trakcie rekolekcji uczę się relacji z drugim człowiekiem. Czerpie radość przebywania w Rodzinie Krwi Chrystusa.

Katarzyna z Wrocławia

* * *

         Na skupieniu Wspólnoty Krwi Chrystusa w Częstochowie byłem po  raz trzeci. Bardzo miło wspominam każdy mój pobyt, wszyscy są bardzo uprzejmi i pomocni z każdym można porozmawiać, jak z przyjacielem.
Tu na dniach skupienia doświadczyłem przemiany duchowej. Spokoju ducha i pragnienia bycia blisko Boga. Uczestnictwo we Mszy św. adoracja Jezusa w Najświętszym  Sakramencie, czuwanie, możliwość rozmowy z Księdzem i spowiedzi św. oraz dzielenie się swoimi świadectwami sprawia, że wracam do domu spełniony duchowo. Świadomy, że wszystko co robię w życiu ma sens i nie jestem w nim sam. Wracam do swoich codziennych obowiązków bez lęków, robiąc wszystko z wiarą i nadzieją na chwałę naszego Pana. Teraz oficjalnie jestem nowym członkiem wspólnoty z czego jestem dumny.
          Chciałbym podziękować Bogu, naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi za błogosławieństwo i łaskę wstąpienia do Wspólnoty Krwi Chrystusa. Jako młody człowiek  mogę pogłębiać swoją wiarę, nadzieję i miłość, a przede wszystkim realizować miłość i miłosierdzie wobec bliźniego mego. Poprzez uczestnictwo we wspólnocie uczę się  pokory i obowiązków na cześć naszego Pana, w domu, pracy i w każdym miejscu gdzie się znajduję. Jestem dumny z tego, że przez ręce naszej Matki Maryi, jako członek wspólnoty reprezentuje młodych ludzi w tak trudnych czasach, jakie mają teraz miejsce. Pragnę iść za Jezusem i głosić dobrą nowinę według Jego woli.
          Zapraszam wszystkich serdecznie na nasze 3 dniowe dni skupienia w Częstochowie i cotygodniowe spotkania Wspólnoty Krwi Chrystusa we Wrocławiu lub w swojej miejscowości. Dziękuje za wsparcie i modlitwę.

Błogosławiona Krew Jezusowa!

Daniel lat 36 Wrocław

* * *

        Mój wyjazd na uroczystości odpustowe Krwi Chrystusa razem ze skupieniem w tym roku stał pod wielkim znakiem zapytania, bo jak udało się załatwić zamianę  w pracy, to nie było już miejscówek w pociągu, który miał tylko i wyłącznie rezerwację miejsc. Ponad to, mój tato w tym czasie przebywał w szpitalu z ciężkimi objawami.  
       Słowo Życia jakie mieliśmy na ten czas było: "Kto straci swe życie z Mego powodu, znajdzie je". Pomimo wszystkich trudności w pewnym sensie strat Pan Bóg sprawił, że udało mi się pojechać. W dniu wyjazdu, jadąc pociągiem, dowiedziałam się, że tato nie będzie chodził ze względu na zmiany neurologiczne jakie zaszły. Szans na poprawę lekarze nie dawali, a wręcz odwrotnie. Wszystkie trudności ofiarowałam Panu i cieszyłam się, że mogę pojechać. Ufałam Bogu i powierzyłam Mu całą tę sytuację. Wiedziałam, że wszystko co się wydarzy pochodzi z miłosierdzia Boga. W czasie skupienia na Mszy św. ofiarowałam za tatę Komunię św. Była w tym dniu akurat czytana Ewangelia o uzdrowieniu sługi setnika, który leży w domu sparaliżowany. Fragment ten trafił do mojego serca i miałam wrażenie, jakby mnie przenikał. Prosiłam Jezusa o uzdrowienie mojego taty.
       W niedzielę natomiast udaliśmy się na uroczystości odpustowe do Sanktuarium Krwi Chrystusa, gdzie uczestniczyliśmy w uroczystej Mszy św. pod przewodnictwem Ks. Abpa Wacława Depo. Po Mszy św.  przeszliśmy Drogę Krwi Chrystusa wraz z Relikwią do siedmiu kaplic. Był to pięknie przeżyty czas.
         Po powrocie do domu dostaliśmy informację ze szpitala, że tato zaczął chodzić, a stan jego zdrowia się poprawił. Cieszyłam się, że Pan Jezus okazał tak wielkie miłosierdzie.
Z Częstochowy wróciłam umocniona, z wdzięcznością w sercu, że mogę należeć do Wspólnoty, że mogłam po raz kolejny uczyć się miłości Boga i bliźniego uczestnicząc w wykładach oraz z umocnioną wiarą w moc Krwi Chrystusa

        Na koniec chciałabym zachęcić wszystkich, do uczestnictwa w naszych dniach skupienia. Widzę sama po sobie, że jest to bardzo cenny czas formacji, niezbędny, aby wzrastać w Bogu we wspólnocie.

Paulina